Advert
İNSAN NE İLE YAŞAR
Selma Acar

İNSAN NE İLE YAŞAR

Bu içerik 836 kez okundu.
Advert

Yıllar önce Tolstoy’un ‘İnsan Ne ile Yaşar?’ isimli bir kitabını okumuştum. Hoşuma gitmişti. Hakikaten insan ne ile yaşar? Şüphesiz bu soru her insanda farklı bir yanıt bulacaktır; çünkü her insanın hayattan beklentileri ile nelerle mutlu oldukları değişkendir.
Herkesin kendine göre bir hayat görüşü var. Kimine göre çok dertli bir anında mutsuz olmuşken, tamda o anda ümidini yitirmiş ağlarken, omzunu dayaması için gelen bir dosttur onun yaşama nedeni. Onun verdiği destek ile kendini yeniden bağlar hayata. Kimisi ise çok mutludur ailesiyle ve çevresindeki insanlarla. Ona yaşama gücünü verende odur. Sevgisidir içindeki, paylaştıkça çoğalan. Sevecendir. Parfüm misali içinde taşıdığı pozitif enerjiyi yanındaki insanlara bulaştırır.
Kiminin ki de inancıdır. Yüce Yaradan’a karşı beslediği sevgi ve inanç… Bana kalırsa bu diğerlerinin içinde en önemlisi. “Dost istersen Allah yeter. Evet, O dost ise her şey dosttur.
Yaren istersen Kur-an yeter. Evet, ondaki enbiya ve melaike ile hayalen görüşür ve vukuatlarını seyredip ünsiyet eder. Mal istersen kanaat yeter. Evet, kanaat eden iktisat eder, iktisat eden bereket bulur. Düşman istersen nefis yeter. Evet, kendini beğenen belayı bulur, zahmete düşer; kendini beğenmeyen sefayı bulur, rahmete gider. Nasihat istersen ölüm yeter. Evet, “Ölümü düşünen dünya sevgisinden kurtulur ve ahiretine ciddi çalışır. “ (Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri)
İnsanın Allah’a inancı olması kadar güzel huzur veren bir şey düşünemiyorum. O’nun sevgisi ve desteğiyle yaşar en başta. Kul O’nun varlığını kabullendikten sonra zaten iç huzuru bulmuştur, yaşama gayesini anlamıştır. Boşuna kürek çekmez hayatta, beklentileri yaptıklarının karşılığı kadardır. Bütün bunları bilir ona göre davranır. İyi yaşamanın başlıca şartı budur. İslamiyet insanın iyiliğini ister. Kur’an-ı Kerim’de de Allah’ın emir ve yasaklarını okuduğumuz zaman, üzerinde düşünürsek Allah’ın bize tek dost olduğunu anlayabiliriz.
Yazmak huzur veriyor bana. Bazen de çok sıkılıyorum dakikalarca yazmaktan, yoruluyor ellerim. Ama yine de seviyorum yazmayı, içimi dökmeyi. Yazmak bende tarifsiz bir duygu uyandırıyor sanki başka dünyalarda geziyorum, aklımın hayallerimin olduğu yollarda uçar adımlarla yürüyor gibiyim. Mutlu olsam da mutsuz olsam da yazarken buluyorum aradığım huzuru… Aynı duygularla oralarda geziyorum. Kimsenin rahatsız edemediği tek yerde düşlerimdeyim. Bazen düşlerimde sevdiklerimi de görüyorum; onlara dokunuyor, onlarla konuşuyorum. O zaman her şey daha da güzel oluyor.
Anlıyorum ki insan sevdiği şeylerde huzur buluyor. Sevdikleriyle yaşıyor. İnsan bana göre Allah inancıyla yaşar.

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
DİTİB’de „Ortak Akıl“ buluşması
DİTİB’de „Ortak Akıl“ buluşması
Belçika Başbakanı Michel'den istifa kararı
Belçika Başbakanı Michel'den istifa kararı