Kurban; paylaşmanın adıdır. İhtiyaç sahibini gözetmenin, kapıyı çalmanın, “seni unutmadım” demenin en zarif yoludur. Bir parça eti bölüşürken aslında gönüller bölüşülür, sofralar büyür, muhabbet artar. Bayram sabahı erkenden kalkıp bayram namazına gitmek, dönüşte aile büyüklerinin ellerini öpmek, çocukların gözlerindeki heyecanı görmek; hayatın özünü yeniden hatırlatır insana.
Bu bayram, bize aile olmanın kıymetini yeniden öğretir. Aynı sofrada buluşmanın, aynı çaydanlıktan dökülen çayı içmenin, aynı hatıralara gülümsemenin değerini… Anne-babanın duası, dedelerin nasihati, ninelerin tebessümü; bayramın gerçek zenginliğidir. Çünkü bayram, en çok aileyle bayramdır.
Kurban Bayramı aynı zamanda toplumsal huzurun ve barışın da sembolüdür. Küslüklerin son bulduğu, dargınlıkların yerini kucaklaşmaya bıraktığı bir zaman dilimidir. Bir mesaj, bir ziyaret, bir telefon; yılların mesafesini ortadan kaldırabilir. Bayram, “gel barışalım” demenin en güzel bahanesidir.
Bu mübarek günler; sağlığın, huzurun ve mutluluğun kıymetini de daha derinden hissettirir. Sahip olduklarımız için şükretmeyi, sahip olamadıklarımız için sabretmeyi öğretir. İnsanı insana yaklaştıran, kalbi yumuşatan, ruhu arındıran bir iklim sunar.
Unutmamalıyız ki bayram; sadece evimizde değil, çevremizde, mahallemizde, şehrimizde, ülkemizde ve tüm dünyada hissedildiğinde gerçek anlamına ulaşır. Bir yetimin başını okşamak, bir yaşlının gönlünü almak, bir ihtiyaç sahibine umut olmak; bayramı bayram yapan en güzel davranışlardır.
Bu Kurban Bayramı’nda dilerim ki;
evlerimiz huzurla dolsun, sofralarımız bereketle çoğalsın, kalplerimiz sevgiyle genişlesin. Birliğimiz daim, beraberliğimiz güçlü, dayanışmamız sürekli olsun. Sağlık, mutluluk ve barış; sadece bugün değil, her gün bizimle olsun.
Kurban Bayramınız mübarek olsun.
