Zamanım yok kahrını çekmeye ey ölümlü dünya
Dost yüreğine yalvarıp sohbet istesem alır mısın dergâhına?
Yüreğinden öpmeye kalksam açar mısın gönlünü
Divanına diz çöksem kabul eyler misin ey Mevla’m
Aşk aldı aklımı Mahv-u perişan oldum ey pirim
Yol ver sen canım Mevla’m/ pir u pak yâre varayım,
Gözyaşlarım vuslat vuslat diye dökülsün her iki cihanda
Vuslat yolunda dökülen gözyaşlarım şir-ü şekerdir ey Mevla’m
Uzun yaşasam bu dünyada ne fayda/ gönlünde aşk olmayınca
Aşksız sarılıp öptüğün gönlüm senin mi sanırsın
Bu zalim dünyadan çekip ellerimi sığınsam dergâhına ey Mevla’m
El verip aşk kapını açar mısın gariban gönlüme
Müslüm Taş / 01.07.2016
İbrahim Alisinanoğlu
KALEDEN GÖKYÜZÜNE
Mustafa Isçel
Avrupa’daki Gaziantepliler Federasyon Yolunda: Kültürü Yaşatmanın Vakti Geldi
Ökkeş Toy
Değerlerini Kaybeden Toplum
Oktay İyisaraç
HADSİZLİĞİN MAKAMLA İMTİHANI…
Müslüm Taş
Bayramın Hatırlattıkları
Kübra Keçeci
Ekranın Sessiz Bedeli: Dijital Demans
H-Karşıyakalı
İçimizdeki Çığlık: Yaşanmış Hayatların Sessiz Çığlığı
Hasan KÖKMEN
HAYATIN GERÇEKLERİ VE HAYALLERİMİZ
Mehmet Şaşmaz
ARTIRMA ve YERLİ MALLARI HAFTASI
Ferid Turgut
TEKNOLOJİ DEĞİŞİR, İNSAN AYNI KALIR