Mazmahor yakınındaki bağ evinin bekçisi, bir gece yarısı eve girmeye çalışan hırsızı yakalar. Öfkeyle bir güzel kötek atar. Gürültüyü duyanlar koşup gelir, hırsızı bekçinin elinden alırlar:
“Bir daha buralara dönüp bakma sakın! Senin için kötü olur,” deyip salarlar.
Olay kapanır, unutulur gider.
Aradan aylar geçer…
Aynı bağ evine yine bir hırsız dadanır. Bekçi bu kez de yakalar, yine döver. Yine bağdan sesler yükselir, yine insanlar toplanır. Hırsızı bekçinin elinden alırlarken kalabalıktan biri dikkatle bakar:
“Lan… Bu tilki Ahmet’in oğlu değil mi?”
Bir anda hava değişir.
“Zengin adamın oğlu hırsızlık mı yapar lan?” derler ama, o sırada…
“Onun babası da zamanında hırsızdı,” diye bir ses duyulur.
“Boş verin, başımıza iş almayalım,” deyip, hırsızı sessizce koyuverirler.
Hırsızı bırakırlar bırakmasına da …
“Zengin adamın hırsız oğlu” sözü kulaktan kulağa yayılır, bütün Antep çalkalanır.
Bu hâl Ali Hoca’nın kulağına kadar gider. İkindi namazından sonra cemaatten biri, “Hocam, bu ne hâldir?” dediklerinde…
Ali Hoca yorum yapmaz, kimseyi suçlamaz. Gayet sakin;
“Çubuk kırılır ‘çıt’ der…
Kütük kırılır ‘küt’ eder…
Sesine değil, özüne bakın.
Herkes işine baksın.” Deyip…yoluna devam eder gider.
İbrahim Alisinanoğlu-08.04.2026