Bizim Antepli Maemet, Ramazan’ın en sıcak gününde, ikindi namazının ardından Uzun Çarşı’da ağır ağır yürüyormuş.
Güneş tepeden vururken, taş duvarların gölgesinde bir tatlıcının önünden geçerken...
O sırada içeriden yeni çıkmış, üstü güneş karşısında altın gibi parlayan, sıcacık pisik daşşağı,halka tatlıların buram buram tüten kokusu sokağı sarıvermiş.
Maemet durmuş.
Vitrine bakmış…
Derin bir nefes çekmiş…
Gözlerini kapatmış…
Sanki burnuyla ibadet ediyor.
O sırada geriden onu izleyen Ali Hoca;
— “Aman Maemet! Oruçluyken şirinlere öyle iştahla bakmak mekruhtur, nefsine uyup da sevabını azaltma!”
Maemet gözünü bile açmadan, burnunu biraz daha havaya kaldırmış:
— “Yok be hocam, ben datlıya bakmıyorum ki… Mübarek günde nimetin kokusu ziyan olmasın diye havasını muhafaza ediyorum. Sevabını da akşam iftardan sonra faiziyle tahsil edeceğim!”
Ali Hoca gülmüş:
— “Akşam haber ver de ben de tahsilatına yardımcı olmaya geleyim ! Deyince…
Çevrede izleyenler kahkahayı basmışlar.
Yazan:İbrahim Alisinanoğlu
İbrahim Alisinanoğlu
İDMAN ŞENLİKLERİNDEN ATATÜRK’Ü ANMA, GENÇLİK VE SPOR BAYRAMI’NA
Ökkeş Toy
Kendini Suçlamak mı, Uyanmak mı? Depresyonun İçindeki Sessiz Gerçek
Oktay İyisaraç
“Sorun İktidar Değil, İktidarı Ebedileştiren Muhalefet”
H-Karşıyakalı
İçimizdeki Çığlık: Yaşanmış Hayatların Sessiz Çığlığı
Kübra Keçeci
‘’İlişkilerde Düşüncelerin Gölgesi; Verbal Overshadowing’’
Hasan KÖKMEN
HAYATIN GERÇEKLERİ VE HAYALLERİMİZ
Müslüm Taş
8 Mart Dünya Kadınlar Günü
Mehmet Şaşmaz
ARTIRMA ve YERLİ MALLARI HAFTASI
Ferid Turgut
TEKNOLOJİ DEĞİŞİR, İNSAN AYNI KALIR
Güzin Bakışoğlu
Kadim Kent HARRAN
