UNUTTUK… AMA SİZ UNUTMAYIN

Eskiden bayram yaklaşınca evlerde tatlı bir telaş başlardı
Dip bucak temizlik yapılır, mutfaklar bayrama hazırlanırdı.
Uzak diyarlardaki dostlara tebrik kartları yazılır,
Postacı kapıya bir zarf uzattığında içinden adeta sevgi dökülürdü.

Mahalleye gelen davulcuyu, kapımıza geleni el boş göndermemeyi…
Kaldırımlardaki işporta tezgâhlarını, çocukların gözlerini parlatan bayramlıkları unuttuk.
Konu komşunun bir araya gelip yuvalama yuvaladığı günleri,
Yuvalama için evleri saran yoğurt bulma telaşını unuttuk.

Bayram öncesi hamama gidip arınmayı,
İhtiyaç sahibi komşuyu hatırlamayı unuttuk.
Salıncakların gıcırtısını, dönme dolapların sevincini…
Pamuk şekerin dilde eriyen neşesini unuttuk.

Ama siz, siz olun bazı şeyleri unutmayın!
Yuvalama yemeğini yapmayı unutmayın.
Komşuya bir kap göndermeyi unutmayın.
Kahveyi, şekeri, kolonyayı almayı…
Zerdeyi, sütlacı, kurabiyeyi, bayram tatlılarını hazırlamayı unutmayın.
Kapınızı çalacak çocuklar için bayram harçlığını unutmayın.

Mezarlıkları ziyaret etmeyi,
Bayram sabahı caminin yolunu tutmayı,
Yaşlıların kapısını çalmayı unutmayın.
Kırdığınız kalpleri onarmayı unutmayın.

Bayramı yaşadığınız şehirde, sevdiklerinizle birlikte yaşamayı unutmayın.

Olur ya… Bayram sabahı kapınız çalınır,
Bir komşu “Bayramınız mübarek olsun” der,
Bir çocuk elinizi öper, avucunu uzatır…
O vakit utanmayın, gecikmeyin, pişman olmayın.

Çünkü gelecek bayramı görür müyüz görmeyiz miyiz Allah bilir.

İbrahim Alisinanoğlu-17.03.2026

ETİKETLER:

NELER SÖYLENDİ?