Zamanın, bugünkü gibi dijital ekranların soğuk rakamlarına hapsedilmediği, hayatın ritminin bakırcı çekiçlerinin ahengine göre ayarlandığı eski zamanlarda, ölçü de tartı da insana göre şekillenirdi. Bugün metrenin milimetrik kesinliğiyle yaşayan modern dünya için "Antep usulü arşın" belki sadece eski bir esnaf hatırasıdır.
Oysa bu toprakların insanı için o, matematiksel bir cetvelden çok daha fazlası; bir medeniyetin, bir esnaf ahlakının ve en önemlisi, Antep insanının hudutsuz gönlünün ta kendisidir.
Tarih kitapları ölçü birimi olarak bize Osmanlı’nın çarşı arşınını 68 santim olarak bildirir. Birde yaklaşık 75,8 cm uzunluğuna tekabül eden “Bina/Mimari arşını “vardır.
Ama gelin görün ki, çarşı arşını bu coğrafyanın hanlarına, bedestenlerine, düvenlerine girdiğinde tılsımlı bir şekilde esner, genişler, uzardi. Çünkü Halep’in meşhur atasözündeki o iddialı, “ucu ucuna” getirilen arşın tahtasının ölçülerine inat; Antep esnafının arşını hiçbir zaman sadece tahtadan ibaret olmadı.
O arşın, ipekli kutnu kumaşının üzerine her atıldığında, ucuna mutlaka bir "gönül payı", bir "bereket hakkı" eklenirdi. Esnafın eli kumaşı makasla buluştururken santimleri değil, hanesine girecek helal lokmayı ve dükkanından çıkacak duayı hesap ederdi.
İşte Antep usulü arşının asıl kerameti ahiliğin o cömertlik felsefesinde saklıydı. Bu şehir, taşın en sertine; demire, bakıra, ağaca şekil verirken de tarihin en çetin kuşatmalarına göğüs gererken de ölçüsünü hep geniş tutmuştur. Burası; kebabın şişindeki eti porsiyonla değil göz hakkıyla, misafire ikram edilen kahveyi fincanla değil "hatırla" ölçenlerin yurdudur. Antep usulü ölçmek; hayata ucu ucuna, dar ve cimri bir pencereden bakmayı reddetmektir. Bir işi genişten almak, hesapta bonkör davranmak, insana yanılma ve yaşama payı bırakmaktır.
Bugün kemikli bedesten ’de gezerken, Keçehane yokuşunu tırmanırken, Uzun çarşıda, Almacı Pazarı’nda, Arasa’nın dar sokaklarında yürürken, baharat kokularının arasına gizlenmiş o eski ahlakın fısıltılarını duyabilirsiniz. Modern dünya her şeyi santim santim, kuruş kuruş hesaplayıp insanı daraltırken; Gaziantep’in o eski, bereketli esnaf ruhu bize hâlâ aynı şeyi fısıldıyor: Hayatı standart kalıplarla, katı kurallarla ölçmeyin. Bırakın sizin de ölçünüz "Antep usulü" olsun; ucu biraz açık, payı biraz bol, kaddimi biraz fazla, arkası hep hayır olsun.
Çünkü biliriz ki, hayatı ucu ucuna yaşayanlar sadece tüketir; arşına gönül payı katanlar ise geriye ölümsüz bir kültür, unutulmayacak bir seda bırakır.
İbrahim Alisinanoğlu-28.09.2026
İbrahim Alisinanoğlu
BİR HABBE HÖNÜSÜ, BİR ÖMÜR ANTEP…
Ökkeş Toy
10 KASIM: BİR MİLLETİN SUSKUNLUĞUNDA YAŞAYAN LİDER
Oktay İyisaraç
ATATÜRK’Ü ANLAMAK MI, ATATÜRK’Ü KULLANMAK MI?
Uzman Diyetisyen Meltem Demirci
Her Şeyin Fazlası Var, Bir Tek Zamanımız Yok
Müslüm Taş
FRANKFURT’TA BİR TRAMVAYDAN YÜKSELEN GAZİANTEP KÜLTÜR, MEMLEKET VE DAYANIŞMA
Mustafa Isçel
BİR MİLLETİN KADERİNİ DEĞİŞTİREN GÜN
Ferid Turgut
AYIKLA PİRİNCİN TAŞINI
Mehmet Şaşmaz
24 EKİM BİRLEŞMİŞ MİLLETLER GÜNÜ
Kübra Keçeci
"Bağlantı mı, Bağımlılık mı?"
H-Karşıyakalı
İçimizdeki Çığlık: Yaşanmış Hayatların Sessiz Çığlığı