Antepli Memik, ramazanın ilk günü iftarda mercimekli çorbayı, dolmayı, sarmayı, içli köfteyi ve üstüne pendirli künefeyi gömüp, ramazan kahkesini yemiş, meyan şerbetini içip; teravihe gitmiş.
Hoca namazı öyle bir uzatmış, öyle bir yaymış ki Memik’in dizleri titremeye, yediklerinden başı dönmeye, midesi isyan etmeye başlamış.
Namazı yarım bırakıp kalkmaya da utanmış.
Nihayet hoca namazı bitirip selam verdiğinde, yanındaki adam huşu içinde Memik’in kulağına eğilip: — "helal olsun hocaya valla! Namazı muhteşem kıldırdı, insanı kendinden alıp uzaklara götürüyor ağaem…?" deyince…
Memik, kan ter içinde, karnında sancılar ayağa kalkıp kemerini gevşetmiş ve gürlemiş:
— "He Valla yorum, hoca bizi aldı götürdü de... Geri getirdiğinde söhür vakti oldu! Bari niyet edek de dağılak!"deyip…
Kaça kaça tuvaletin yolunu tutmuş.
İbrahim alisinanoğlu-15.03.2026