YOLUN AÇIK OLSUN OĞLUM

İbrahim Alisinanoğlu

18-11-2026 16:44

 

 Kırşehir’deki yatılı öğretmen okuluna gitmek üzere evden ayrıldığım o günleri hâlâ hatırlıyorum. Yola çıkmama günler kala rahmetli annemi tatlı bir telaş sarardı. En sevdiğim yemekleri pişirir, sofraya her zamankinden daha çok çeşit koyardı. Sanki oğlunu bir okul yolculuğuna değil de uzun, meçhul bir gurbete uğurluyordu.

Sonra valizimin başına geçer, kıyafetlerimi özenle katlayıp yerleştirirdi. Her giysinin arasına bir tembih sıkıştırırdı:

“Oğlum, şunlar kışlık, sakın ihmal etme… Karnın aç kalmasın, sırtını sıkı tut, hasta olma!”

O günlerde bunları her annenin söylediği sıradan sözler sanırdım. Yıllar sonra anladım ki annem, söylemeye kıyamadığı sevgisini katladığı giysilerin arasına saklıyormuş.

Çayırağası, Seç, Maz terminalinde otobüsün tekerlekleri dönmeye başlayınca, Annem arkamdan dualar okur, üfleyip üzerime savururdu:

“Yolun açık olsun oğlum… Allah’a emanet ol… Gidince hemen ara ha!”

Ben uzaklaşırdım, onun duası ardımdan gelirdi.

Yıllar geçti. Saçlarıma aklar düştü, hayatın türlü yollarından geçtim. Çocukken anlamını kavrayamadığım o sözlerin, aslında bir annenin evladına duyduğu endişenin ve sevgisinin dili olduğunu öğrendim.

“Karnın aç kalmasın” derken aklı bende kalırmış. “Gidince ara” derken sesimi duymadan içi rahat etmezmiş. “Allah’a emanet ol” derken de beni kendi gücünün yetmediği yerde Allah’a teslim edermiş.

Bizim zamanımızda sevgi, süslü cümlelerden çok davranışlarda saklıydı. Bir büyüğümüz “Gadanı alayım” dediğinde derdine ortak olmaya hazır olduğunu anlatırdı. “Muhanete muhtaç olmayasın” sözüyle başın dik, alnın açık yaşaman için dua ederdi. Sevgi bazen sofraya konan bir tabak fazla yemekte, bazen nasırlı bir elin önüne ittiği lokmada, bazen de kapıdan çıkarken söylenen “Aman dikkat et!” tembihinde kendini gösterirdi.

Kimse sevgisini uzun uzun anlatmazdı. Ama sevdiğinin başına bir şey gelecek diye de geceleri uykusu kaçardı. Dil susar, gönül konuşurdu.

Bugün sevgimizi çoğu zaman güzel sözlerle, hediyelerle anlatmaya çalışıyoruz. Oysa eski zamanların sevgisi, gösterişsiz ama derindi. Annenin göz nuruyla hazırladığı valizde, babanın mahcupça cebimize sıkıştırdığı harçlıkta, komşunun kapı aralığından uzattığı bir tabak yemekte yaşardı. Bunların her biri, “Sen bizim için kıymetlisin” demenin başka bir yoluydu.

İnsan büyüdükçe çocukluğunun sıradan sandığı ayrıntılarını yeniden keşfediyor. Bir zamanlar valize yerleştirilen kazaklar, bugün hiçbir yere sığdıramadığımız bir hasrete dönüşüyor. Çünkü yaşımız ilerlese, saçlarımıza ak düşse de annemizin sesini duyduğumuz yerde içimizdeki çocuk hep aynı yaşta kalıyor.

Meğer annem beni Kırşehir’e bir valiz dolusu kıyafetle göndermemiş. Bir ömür yetecek dua koymuş yanıma. O gün farkında değildim; şimdi anlıyorum, insan bazı emanetlerin kıymetini ancak onları taşıyan elleri kaybedince kavrıyor.

Şimdi o valiz yok. Annemin elleri de yok. Yolculuğa çıkarken arkamdan savurduğu duaları duyacağım bir terminal, vedalaşırken gözlerine bakacağım bir anne de yok artık.

Ama ne zaman bir yola çıksam, yılların ötesinden tanıdık bir ses yükseliyor içimde:

“Yolun açık olsun oğlum… Allah’a emanet ol…”

İşte o zaman anlıyorum: Bazı anneler sevgilerini söylemekle yetinmez; onu evlatlarının ömrüne dua diye işler. Kendileri gider, sesleri kalır. O ses, insanın en uzun yolculuğunda bile yüreğine eşlik eder.

İbrahim Alisinanoğlu — 10.10.2026

DİĞER YAZILARI BİR HABBE HÖNÜSÜ, BİR ÖMÜR ANTEP… 01-01-1970 03:00 ARI ASTARI YIRTILAN ÇAĞDA UTANMAK 01-01-1970 03:00 ATATÜRK VE 10 KASIM 01-01-1970 03:00 BU PİLAV HIMSIMIŞ 01-01-1970 03:00 TAŞLARIN HAFIZASINDAKİ GAZİANTEP 01-01-1970 03:00   ALLAH’IM, GÜNAH YAZMA; AZICIK YAZ, AZICIK YAZMA! 01-01-1970 03:00 YALANINA GIRAN GİRSİN EMİ! 01-01-1970 03:00 ÇERKEZ ARIĞININ ADI NEREDEN GELİYOR 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP: YÜREĞİME SIĞDI, KELİMELERE SIĞMADI 01-01-1970 03:00 TABAAT SAHİBİ KADİR VE ACER YEMENİLERİ 01-01-1970 03:00  KALDIRIMIN MEDDAHLARI ESKİ İŞPORTACILAR 01-01-1970 03:00 “BU ŞEHİR BENİ KAZIKLAMADI” DİYEBİLMEK... 01-01-1970 03:00  ANTEP USULÜ ARŞIN 01-01-1970 03:00 KUSURSUZLUK KUSURU  01-01-1970 03:00  BİR DEERMENİN ETRAFINDA DÖNEN DÜNYA 01-01-1970 03:00  NEREDEN ÇIKTI BU 80’LER MERAKI 01-01-1970 03:00 YEDİKLERİNE İÇTİKLERİNE SAY 01-01-1970 03:00 ZİL BAŞKA BİR ŞEY İÇİN ÇALIYOR: DERSİMİZ; HAKİKAT 01-01-1970 03:00 DUVARLARDA SAKLI ÇOCUKLUĞUM 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP’TE DAYANIŞMANIN İZLERİ 01-01-1970 03:00 TİYEKLERİN BEREKETİ, MAHRALARIN SEVİNCİ: ANTEP’TE BAĞ BOZUMU 01-01-1970 03:00 KENDİ YAMAM, ELİN İPEĞİNDEN YEĞDİR. 01-01-1970 03:00 ARPA BOYU G.. YIRTMAK 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP MUTFAĞININ KAYIP HAFIZASI: TENCEREDEKİ ŞİFA 01-01-1970 03:00 SAHİ, BİZ MODERN YAMYAMLAR MIYIZ? 01-01-1970 03:00  LAHMACUNA FARKLI BİR BAKIŞ 01-01-1970 03:00 PİŞİRİCİ KASTELİ 01-01-1970 03:00  GAZİANTEP: SANAYİ KENTİ Mİ, MEDENİYET ŞEHRİ Mİ? 01-01-1970 03:00  AMAN BEYLER DEMEDEN, AMAN DAĞLAR DEMELİ 01-01-1970 03:00   BİT PAZARI: GAZİANTEP'İN SESSİZ HAFIZASI 01-01-1970 03:00 KALEDEN GÖKYÜZÜNE 01-01-1970 03:00   GAZİANTEP KAHVEHANE KÜLTÜRÜNDE; BÖLÜK 01-01-1970 03:00 ANTEP İŞİ, ANTEP AŞI 01-01-1970 03:00 SICAK YAZLARIN SERİN HAYAD'LARI 01-01-1970 03:00  KİBİR VE İRFAN 01-01-1970 03:00  İYİ ETMİŞSİN… AMA AZ ETMİŞSİN 01-01-1970 03:00 USTAYA SAHREYİ HATIRLATMA YOLLARI 01-01-1970 03:00 GEL DE O ESKİ YAZLARI ARAMA! 01-01-1970 03:00   BEDDUADAN DUAYA 01-01-1970 03:00 GALA… GALA …GALAA!.... 01-01-1970 03:00 BAYAT EKMEK 01-01-1970 03:00  RAMBO’YU DA KAYBETTİK 01-01-1970 03:00 NİMETİ KÜSTÜRMEMEK 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP’İ GELECEĞE TAŞIMAK 01-01-1970 03:00 NEREDE BENİM O KAHVEHANELERİM 01-01-1970 03:00 KAVAKLIK VE BİR SAHRE MASALI 01-01-1970 03:00 HANİ BENİM O ÇOCUKLUK YILLARIMIN BAYRAMI 01-01-1970 03:00 RUHUNU ARAYAN BAYRAMLAR    01-01-1970 03:00 İDMAN ŞENLİKLERİNDEN ATATÜRK’Ü ANMA, GENÇLİK VE SPOR BAYRAMI’NA 01-01-1970 03:00 NAZLI HANIM’IN BÜZME ÇARIĞI 01-01-1970 03:00  KİLİSE…CEZAEVİ…VE KURTULUŞ CAMİ… 01-01-1970 03:00 ANAMDAN GÖRDÜĞÜMÜ YAPIYORUM 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP’TE BAHAR: KAYBOLAN BİR MEVSİMİN HATIRASI 01-01-1970 03:00 BİZİM PİSİK LEYDİ OLDU! 01-01-1970 03:00 YOKLUKTAN DOĞAN SOFRA: KISIRIN ANADOLU MASALI 01-01-1970 03:00 SESİNE DEĞİL, ÖZÜNE BAKIN 01-01-1970 03:00  GAZİANTEP MUTFAĞININ SIRRI 01-01-1970 03:00  İTİN AKLI EKSİĞİ, PAKLAVADAN PAY UMAR 01-01-1970 03:00 BİZ BU MASALIN NERESİNDEYİZ? 01-01-1970 03:00  BU NE PERHİZ, BU NE “JÜLYEN” TURŞUSU! 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP’TE BAHARIN SOFRAYA DÖNÜŞ HİKÂYESİ 01-01-1970 03:00 ÇOK BAYRAMLAR GÖRESİN 01-01-1970 03:00 BENİM ADIM BAYRAM 01-01-1970 03:00  UNUTTUK… AMA SİZ UNUTMAYIN 01-01-1970 03:00 SÖHÜR VAKTİ OLDU 01-01-1970 03:00 CINCIK 01-01-1970 03:00 BAĞIN NEFESİ, NEFERİN İFFETİ 01-01-1970 03:00 BİR GÜNLÜK BAHAR, BİR ÖMÜRLÜK HAZAN 01-01-1970 03:00 RAMAZAN’DA KADININ TUZ HAKKI 01-01-1970 03:00 YUVALAMANIN HİKÂYESİ 01-01-1970 03:00 GAZİANTEP’TE İFTAR VAKTİ, İFTAR SOFTASI 01-01-1970 03:00 RAMAZAN TAHSİLATI 01-01-1970 03:00 GAZİANTEPTE RAMAZAN 1-RAMAZAN ÖNCESİ HAZIRLIKLAR 01-01-1970 03:00